Zwierzyna żyjąca w stanie dzikim jest własnością Skarbu Państwa. Nadleśnictwo Mircze podzielone jest na 13 obwodów dzierżawionych przez Koła Łowieckie. Generalnie zwierzynę możemy podzielić na zwierzynę tzw. łowną i zwierzynę będącą pod ochroną np. wilki, bobry. Wśród zwierzyny łownej prowadzona jest gospodarka populacjami po to, aby utrzymać właściwą ilość zwierzyny poszczególnych gatunków. Gospodarka oparta jest na rocznym planie łowieckim zatwierdzonym przez Nadleśniczego, opiniowanym przez Wójta Gminy, uzgodnionego z  Łowczym Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego. Roczny plan łowiecki obejmuje okres w danym roku od 1 kwietnia do końca marca roku następnego. Na terenie naszego nadleśnictwa występują jedynie obwody tzw. polne. Trzeba wiedzieć, że lesistość tego terenu z uwagi na żyzne gleby wynosi jedynie 10%, biorąc pod uwagę, że lesistość w województwie lubelskim wynosi ok. 23 %, a w Polsce 29,7%. W zasięgu terytorialnym nadleśnictwa ok. 93 tys. ha zainwentaryzowano 126 szt. łosi, 251 jeleni, 2672 saren, 569 dzików, 712 lisów, 152 jenotów, 328 borsuków, 336 kun leśnych i domowych, 44 norek amerykańskich, 369 tchórzy, 8 szopów praczy, 115 piżmaków, 2145 zajęcy, 2105 bażantów, 800 kuropatw. Poza tym występują jeszcze dzikie gęsi, dzikie kaczki, gołębie grzywacze, słonki i łyski. Część z tych zwierząt w ramach gospodarki populacjami przewidziana jest do pozyskania.  W okresie zimowym zwierzęta są dokarmiane. Czasami, mimo sprzyjającej dla zwierzyny aurze, niejednokrotnie w paśnikach znaleźć można wyłożoną koniczynę, lucernę w lizawkach sól, a w podsypach zboże i poślad. Robi się to po to aby przyzwyczaić zwierzynę gdzie będzie mogła znaleźć pokarm podczas dużych opadów śniegu i mrozu. Trzeba też pamiętać o tym, że dokarmianie zarówno zwierzyny jak i ptaków nie może być czynnością jednorazową ale należy wykonywać ją systematycznie.

Przeczytaj więcej o łowiectwie

Jednym zdaniem zapraszamy wszystkich do lasu o każdej porze roku, jednak zima jest okresem szczególnym. Na puszystym śniegu znajdziemy tropy zwierząt a jeżeli będziemy mieli odrobinę szczęścia to spotkamy mieszkańców lasu poszukujących pokarmu.